Metryczka musiała przeleżeć swoje i jak to mówią, nabrać mocy;) Nie spieszyło mi się z nią, tymbardziej, że zostaje u nas w domu. Bo przecież u mnie to normalne, że to co robię dla innych jest ważniejsze:)
Wczoraj sobie o niej przypomniałam i potraktowałam jako przerywnik od latarni. Wyszyłam imię, datę i wagę (niezły zapaśnik z tego mojego synka, co?). Dziś kąpiej, prasowanie i tym podobne zabiegi pielęgnacyjne. Ramka już od dawna czekała i się doczekała:)
Myślę, że przed samym powieszeniem na ścianie jeszcze raz ją przeprasuję i podkleję białym filcem lub flizeliną, ale już dziś chciałabym się pochwalić.
Oto ona. Metryczka dla mojego synka Jasia.
Pozdrawiam
